Značenja tetovaža: Kolovrat

Kolovrat

Kolovrat se kao simbol vratio među slovenske narode. Ukaljan, neshvaćen i odbačen, o njemu se sada ponovo otvoreno govori, on se slavi i baštini, a kao tatu motiv je sve popularniji.

Nazvan još i „slovenska svastika“, najstariji pronađeni kolovrat datira 10.000 godina pre nove ere, a pronađen je na teritoriji današnje Ukrajine kod mesta Mezine. Počiva na figurini ptice iz kasnog paleolita, ugraviran u mamutovu kost (smatra se da je mamut u to vreme bio simbol plodnosti).

Jedna od najranijih civilizacija koje su koristile neku verziju svastike se nalazila na teritoriji Balkana, i to u doba neolita. Naravno, reč je Vinčanskoj kulturi koja se rasprostirala na današnjim teritorijama Srbije, Hrvatske i Bosne i Hercegovine. Datira od pre nekih 8.000 godina.

Svastika, u slovenskom svetu poznata kao „kolovrat“, sveti je simbol slovensko-vedske kulture Indo-Arijevaca i jedan od zaštitnih znakova ranog slovenskog perioda.

Kolovrat simbolizuje večne vrednosti u okviru slovenske mitologije. On označava Sunce, točak koji se neprestano okreće, simbolizujući na taj način cikluse koji se neprestano ponavljaju – rađanje i smrt, borbu Peruna i Velesa, odnosno borbu dobra i zla.

Samim tim što je simbol Sunca, kolovrat sugeriše na život, svetlost i toplinu.

U basenu Tarim u Kini, takođe su pronađene brojne mumije protoslovenskog naroda. Reč je o seriji mumija otkrivenih kod današnjeg Sjinđijanga, koje datiraju između 1.900 pre nove ere do 200. godine nove ere. Neke od tih mumija se često povezuju s indoevropskim toharijskim jezicima u basenu Tarim, mada dokazi nisu konačni. Naime, ovo istraživanje je generisalo dosta kontroverzi zbog etničkih tenzija u tom delu Kine.

Postoji zabrinutost da li će DNK analize uticati na tvrdnje Ujgura, koji sebe proglašavaju za starosedeoce u regionu, ali realno, daleko su od toga. Napravivši poređenje DNK mumija s Ujgurima, tim Viktora H. Mejra je ustanovio neke genetske sličnosti, ali ne i direktne veze, izjavivši da „moderna i drevna DNK pokazuje da su Ujguri, Kazaci, Kirgizi, odnosno narodi centralne Azije, pomešani s Kavkascima i istočnim Azijatima, tako da moderna i prastara genetika priča sličnu priču.“

Međutim, on je zaključio da su mumije kavkazoidne, i da su ti ljudi verovatno govorili indoevropskim jezikom, dok je narod iz istočne Azije počeo da se pojavljuje u basenu Tarim pre nekih 3.000 godina, da bi Ujguri pristigli nakon pada Orkona, ujgurskog kraljevstva, koje se u najvećoj meri nalazilo na teritoriji današnje Mongolije, 842. godine.

Svastika kao simbol među Slovenima i drugim indoevropskim arijevskim grupama dosta varira, tako da su istorijski potvrđene 144 varijacije ovog simbola.

Drugim rečima, Svastika i Kolovrat su konstantno evoluirali tokom vremena, tako da je svaka indoevropska grupa razvila sopstveni tip. Za razliku od hrišćanskog krsta, koji je utvrđenog dizajna, svastika i kolovrat su se menjali, tako da je to razlog zbog kojeg se u mnogim arheološkim iskopinama pronalaze različiti varijeteti ovog nekada magijskog simbola. Baš kao što je to slučaj sa životom i Suncem, i kolovrat je u konstantnom ciklusu i menja se.

On je korišćen i u ranoj indoevropskoj astronomiji, u okviru interakcije duhovnog i materijalnog, života i smrti, tame i svetlosti, pa čak i laži i istine.

U slovenskoj mitologiji, kolovrat se takođe naziva „malim suncem“, a u ranoj fazi slovenskog paganizma, bio je simbol boga Sunca, Svaroga. Ono što je takođe indikativno je da se urezani kolovrat nalazi na brojnim prikazima slovenskih bogova u vidu drvenih idola.

 

Takođe, tokom sahrana, kolovrat je urezivan u drvene idole iznad grobova preminulih, kao simbol večnosti i konstantnog ciklusa u okviru kojeg se smenjuju život i smrt.

Tradicionalan vez je jedan od najstarijih zanata među Slovenima, a kolovrat i svastika su jedni od najčešćih simbola u okviru ove umetnosti. Danas kolovrat stiče sve veću popularnost u neopaganskim slovenskim grupama, koje su ga prihvatile kao simbol svog identiteta. Nažalost, mnoge neonacističke struje takođe koriste ovaj simbol, zbog čega je on nezasluženo postao predmet kontroverze, a njegova upotreba sumnjiva. Iz tog razloga treba širiti istinu o njemu i ne dozvoliti da se nađe na nekim „crnim listama“ i slično, jer je reč o praistorijskom religioznom simbolu slovenskog čoveka, mnogo starijem od iskrivljenih političkih načela modernog sveta.

Što se svastike tiče, ona u svakom slučaju nije vlasništvo Nemaca, već je drevni simbol Sunca i kao takvu je treba baštiniti, a nacističku verziju isključiti iz bilo kakvog pozitivnog istorijskog konteksta. Na kraju krajeva, na nama Slovenima je da širimo istorijsku istinu o sebi, koja nije ukaljana genocidima, robovlasništvom, osvajanjima i otimanjima, jer to drugi svakako neće učiniti, naprotiv, pokušaće sve da negiraju istorijsku ulogu Slovena i stave sebe u prvi plan, čemu smo svedoci već dugi niz vekova.

 

Pavle Barta

 

 

 

 

Sponzor časopisa:

Prethodni
Sledeći

Tagovi:

Ostavite komentar

Vaša e-mail adresa neće biti objavljena.


*